bir beklentimin veya umudumun olmadığı, getirisine hoş geldin götürüsüne güle güle diyeceğim bir yıl. çünkü insan bir yerden sonra bakışını değiştiriyormuş. doğum günü benzetmeleri gibi. onları da artık kutlamak istemem mesela. yılların geçmesi, büyümek hatta yaşlanmak hoş değil.
genelde geçmişe özlemden bahsetsem de asıl özlem duyduğumun geçmiş olmadığını anladım. sanırım geçmişi değil geçmişteki beni seviyormuşum. on yedi yaşındaki beni misal. umudumun hat safhada olduğu, her şeye zekamın ve gücümün yettiğine inandığım, güzelliğe kandığım yaşım.
ruh yaşıyla umudu bir kenara bıraktığımızda, yaptığım hiçbir şeyden, hayatımdaki hiç kimseden pişman olmayışım sevindiriyor beni dönüp baktığımda. iyi ki yapmışım diyemiyorum her şeye ama yapmasaymışım eksik kalırmışım diyebildiğim çok şey var. beni üzse de bugüne getirmiş, bugünden birilerini götürmüş diye. ve artık farkındayım ki o zamanlara dair hiç bir şeyi hayatımda geri istemiyorum.
çünkü hayat bana istediğimden daha da fazlasını getirdi. daha da fazlasını bıraktı ve sağlamlaştırdı. her bir rüzgarla, karla, ılık bir esinti ve sonra güneşle... daha da büyüdü serpildi, köklerini uzattı. en zor ilişkilerin üstesinden gelememiş çoğunda çuvallamış biri olarak en güzel ilişkileri verdi bana. dostlarımı.o kadar değişti ki 17 yaşında olsam burada yazan şeyler her genç kızın hayali dizi gibi hayat: parçalanmış arkadaşlıklar, aşk üçgenleri, uzak mesafe ilişkileri, platonikler.... tamamen macera dolu bir hayat olurdu. özlediğim ama istemediğim macera. bu yıl öyle bir hayattan emekli oluyorumsanırım. aradığım şey mükemmel veya mutlu bir aşk değil. ve bu daha umutlu bir bakış.
*herkesin aradığını bulması ve umudunu sağlam tutması dileğiyle, iyi yıllar*
.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder